Grecja

Starożytni Grecy wyglądali mniej więcej tak jak na obrazku powyżej. Nosili szaty zrobione z prostokątnych kawałków materiału odpowiednio pozszywanych ze sobą i poupinanych.

Jeśli przeczytacie imiona postaci przedstawionych na powyższym obrazku to może się okazać że niektóre z nich już znacie. To najważniejsi bogowie i boginie starożytnych Greków, mieszkańcy świętej góry Olimp. Pierwszy w górnym rzędzie to władca bogów, gromowładny Zeus. Obok niego stoi jego dostojna ale też kapryśna małżonka Hera. Łatwo odnajdziecie też braci Zeusa: Po charakterystycznym trójzębie poznacie brata Zeusa Posejdona królującego nad morzami. Drugiego brata Hadesa tutaj nie ma. On na Olimpie bywa rzadko, jest on panem podziemi – królestwa umarłych. Znajdziecie za to ich siostry” Demeter – opiekunkę przyrody i pól uprawnych oraz Hestię- strażniczkę ogniska domowego.

Nie brak tu również dzieci Zeusa. Jest jego ukochana córka Atena – wojownicza bogini mądrości, bliźnięta Artemida i Apollo (ona to pani łowów i myśliwych on – opiekun piękna i sztuki. Ich przyrodnim rodzeństwem są: bóg wojny Ares, Hefajstos – pan ognia i kowali oraz boski posłaniec Hermes – opiekun podróżnych, handlowców ale też złodziei. Ostatnia postać to najpiękniejsza z mieszkanek Olimpu Afrodyta – bogini miłości.

Oj tak, niezwykle bogata jest grecka mitologia. Przecież to jeszcze wcale nie wszyscy bogowie a jedynie ci najważniejsi. A prócz opowieści o nich są jeszcze niezliczone historie o ludzkich bohaterach.

To tyle o starożytności, przenosimy się do współczesności. . Oczywiście uwzględniając fakt, że pozostałości z czasów starożytnych to dziś jedne z największych atrakcji turystycznych w Grecji, choć na pewno nie jedyne. A turystyka jest tam bardzo rozwinięta. Liczba turystów odwiedzających co roku ten kraj jest dużo wyższa niż liczba jego stałych mieszkańców.

Według legendy kiedy podczas jednej z bitew z Turkami wrogom zabrakło amunicji zaczęli odrywać kamienie ze świątyni aby użyć ich jako pocisków. Wtedy Grecy wysłali im swoje własne zapasy amunicji aby tylko cenne zabytki nie uległy zniszczeniu.

Wyspa Santorini jest znana z malowniczych białych miasteczek położonych na stokach wygasłego wulkanu. Rodos to wyspa nie na darmo poświęcona kiedyś bogu słońca Heliosowi. Słońce nie gaśnie tu prawie przez cały rok. Zakhyntos podobnie jak dwie pozostałe słynie z pięknych plaż. na tej wyspie można również spotkać wielkie żółwie Karetta.

Teraz będzie o greckiej kulturze ludowej. A jest ona bardzo bogata. Odbijają się w niej prastare polis, czasy panowania rzymskiego, świetność Bizancjum (średniowieczna kontynuacja Cesarstwa Rzymskiego), wielowiekowa niewola turecka, mityczni bogowie, wczesne Chrześcijaństwo, prawosławie i islam.

Okazuje się że Szkocja nie jest wcale jedynym krajem w Europie w którym panowie w uroczystych dniach wkładają spódnice. Elementem greckiego stroju narodowego jest fountanella – biała marszczona spódniczka do której zakłada się koszulę z szerokimi rękawami, haftowaną kamizelkę, pantofle z wielkimi pomponami i okrągła czapkę. Taki strój dotyczy przede wszystkim części Grecji która znajduje się na kontynencie. Noszą go również prezydenccy gwardziści. Na wyspach panowie tradycyjnie zakładają raczej szerokie spodnie nazywane vraka.

Strój kobiecy składa się najczęściej z białej sukienki, wełnianej narzutki, fartucha, krótkiej kamizelki i chusty lub czepka na głowę.

Tradycyjnych greckich tańców nie tańczy się w parach. Albo każdy tańczy sam albo wszyscy tworzą korowód, to znaczy tańczą trzymając się za ręce lub za ramiona. Greckie zespoły folklorystyczne często prezentują ciekawy taniec w którym jedni panowie wchodzą na ramiona drugich tworząc „wieżę” Jednak najbardziej rozpoznawalnym w świecie greckim tańcem jest zorba (przez samych Greków nazywana sirtaki). Nie wszyscy wiedzą że tak naprawdę nie wywodzi się on z kultury ludowej ale powstał w latach 60tych XX wieku na potrzeby filmu Grek Zorba. Jego charakterystyczną melodię skomponował Mikis Theodorakis. .

No i słodycze. Na przykład chałwa robiona ze zmielonych ziaren sezamowych i baklava z ciasta filo przekładanego bakaliami i miodem. I różne rodzaje tradycyjnych ciastek.

Tak więc na wyjątkowość Grecji składają się: słoneczna pogoda, starożytne i trochę nowsze zabytki, piękne krajobrazy, dobra kuchnia, wpadająca w ucho muzyka… I coś jeszcze? Oczywiście grecki styl życia i nastawienie do świata.

Grecy są bardzo towarzyscy a podczas rozmów sporo gestykulują. Niektóre ich gesty mogą być dla nas niezrozumiałe. Na przykład aby powiedzieć „tak” przechylamy głowę w bok a aby powiedzieć „nie” odrzucamy ją do tyłu. I uważamy z „przybijaniem piątki” ponieważ może to zostać skojarzone z podobnym gestem który jest uznawany za obraźliwy.

Pod koniec XIX wieku czyli około 130 lat temu idea pokojowej rywalizacji bardzo spodobała się francuskiemu baronowi który nazywał się Pierre de Coubertin. Dzięki jego staraniom sportowcy z całego świata znów spotkali się w Grecji. W ten sposób narodziły się nowożytne Igrzyska Olimpijskie. Od tego czasu zaczęły one odbywać się regularnie co cztery lata, a jakiś czas później do Igrzysk letnich dołączyła również podobna impreza w której rywalizują ze sobą zawodnicy uprawiający sporty zimowe.

Choć Olimpiada odbywa się za każdym razem w innym miejscu na świecie tak naprawdę za każdym razem impreza zaczyna się na starożytnym stadionie w Olimpii. Tam za pomocą zwierciadła skupiającego promienie słoneczne zapalany jest ogień który następnie przenoszony jest do miejsca imprezy przez sztafetę olimpijską. Taka sztafeta trwa kilka tygodni i bierze w niej udział bardzo wile osób.

Elementem ceremonii otwarcia jest także przemarsz wszystkich sportowców dookoła stadionu olimpijskiego, który tradycyjnie otwiera reprezentacja Grecji a kończy ekipa gospodarzy. Mały problem pojawił się w 2004 roku kiedy Igrzyska Olimpijskie znów odbyły się w Grecji, a dokładnie w Atenach. Ale organizatorzy poradzili sobie. Niektórzy zastanawiali się czy zawodnicy z Grecji pojawią się na stadionie jako pierwsi czy te z jako ostatni. Organizatorzy poradzili sobie w ten sposób że na początku przemarszu szła osoba niosąca grecką flagę, natomiast reszta sportowców maszerowała na końcu.

Igrzyska Olimpijskie traktowane są jako najważniejsze sportowe imprezy a sportowcy udział w nich i odniesione podczas nich sukcesu uważają za swoje największe osiągnięcia.