Francja leży w zachodniej części Europy. Aby tam dotrzeć z Polski trzeba jechać przez Niemcy. Droga samochodem do granicy francuskiej zabrałaby ponad 10 godzin jazdy bez przerwy. Francja jest dużym krajem. Jej powierzchnia jest ponad 2 razy większa niż powierzchnia Polski. Mieszka tam również prawie 2 razy więcej osób.


Kolory narodowe Francji widoczne na jej fladze to< Niebieski, biały i czerwony. W przeszłości biały kolor miał symbolizować króla, niebieski szlachtę a czerwony zwykłych ludzi natomiast równa szerokość wszystkich pasów znaczyła że wszystkie te stany są tak samo ważne
Barwy te są doskonale znane kibicom piłkarskim, którzy reprezentację Francji nazywają „trójkolorowymi”

Francja posiada również swoją oficjalną dewizę, czyli hasło. Brzmi ono „Wolność, Równość, Braterstwo”.(po francusku „Liberté, Égalité, Fraternité”). Wywodzi się z czasów Wielkiej Rewolucji Francuskiej podczas której lud zbuntował się przeciwko absolutnej władzy króla i stanął do walki o to aby wszyscy mieli równe prawa.

Stolicą Francji jest Paryż. Warto wspomnieć również o innych większych i bardziej znanych miastach takich jak : Lyon, Marsylia (Marseille), Nicea (Nice), Tuluza, Nantes, czy Bordeaux
Niewątpliwie najbardziej rozpoznawalną budowlą Paryża jest wieża Eiffla wzniesiona w 1889 roku z okazji Wystawy Światowej która odbywała się wtedy w stolicy Francji. Była wówczas najwyższą budowlą na świecie. Na początku planowano, że zostanie rozebrana po 20 latach, na szczęście jednak Francuzi wcześniej zorientowali się że tak wysoki budynek może okazać się przydatny w badaniach meteorologicznych (dotyczących pogody) oraz w komunikacji radiowej na potrzeby wojska i wieża została. Dzisiaj, chociaż jej wysokość nie robi już takiego wrażenia jest jednym z najchętniej odwiedzanych obiektów turystycznych.


Katedra Notre Damme znajduje się na wyspie na przepływającej przez Paryż rzece Sekwanie. Jej budowa trwała ponad 180 lat. W świecie rozsławił ją francuski pisarz Victor Hugo. Znana jest z przechowywanych w niej niezwykle cennych relikwii, a także ogromnych zabytkowych organów i licznych dzwonów. Niestety obecnie katedra nie jest otwarta dla turystów ponieważ w kwietniu 2019 r. mocno ucierpiała w wyniku pożaru. Na szczęście zabytek udało się uratować ale naprawa wyrządzonych przez ogień szkód wymaga jeszcze wielu lat pracy.
Luwr, dawny pałac królewski jest od wielu lat najczęściej na świecie odwiedzanym muzeum sztuki. Zgromadzono w nim ponad 380 tysięcy eksponatów, a wśród nich te najcenniejsze i najbardziej znane jak Mona Liza, Nike z Samotraki, czy Wenus z Milo. Główne wejście do muzeum znajduje się pod charakterystyczną szklaną piramidą.


Łuk Triumfalny w Paryżu został zbudowany w I połowie XIX wieku czyli około 200 lat temu aby uczcić pamięć wszystkich którzy walczyli i polegli za Francję. Znajduje się on na Placu Charlesa de Gaulle u wylotu najbardziej reprezentacyjnej ulicy Paryża czyli Pól Elizejskich
Znani Francuzi. Oj, ilu ich było…pisarze, naukowcy, politycy, aktorzy i piosenkarze, malarze, sportowcy… Nie da się tutaj każdego z nich przedstawić, choćby krótko. Dlatego ograniczę się tylko do trzech naprawdę wybitnych postaci historycznych.

w XIV i XV wieku, czyli około 600-700 lat temu Francja była w stanie ciągłej wojny z Anglią. Okres ten przeszedł do historii pod nazwą wojny stuletniej, choć tak naprawdę walki trwały z przerwami nawet dłużej bo aż 116 lat. Kiedy sytuacja Francji stawała się coraz bardziej beznadziejna, a Anglicy byli już bliscy zwycięstwa na francuskim dworze pojawiła się młoda, pochodząca z ludu dziewczyna która twierdziła że miała widzenie w którym sam Bóg nakazał jej przepędzić wrogów. Nazywała się Joanna d”Arc.
Niedługo później Joanna ścięła swoje długie włosy i w rycerskiej zbroi stanęła na czele wojska. Odnoszone przez nią zwycięstwa natchnęły do walki Francuzów, którzy ostatecznie wygrali wojnę Sama bohaterka jednak dostała się do niewoli i została przez sąd uznana za czarownicę co równało się z wyrokiem śmierci. Wiele lat później Kościół ogłosił ją świętą. Została patronką Francji.
Ludwik XIV znany też jako Król Słońce rządził Francją na przełomie XVII i XVIII wieku, czyli około 300 lat temu. Za jego czasów Francja przezywała szczyt swojej potęgi. Terytorium kraju znacznie się powiększyło nie tylko o ziemie zdobyte na wrogach dzięki licznym zwycięskim wojnom ale także o zakładane przez Francuzów kolonie w Azji i Ameryce. Król przeprowadził także ważne reformy dotyczące między innymi sądownictwa, podatków, wojska czy administracji. Dbał o rozwój sztuki i nauki.

Na jego rozkaz zbudowano wiele wspaniałych budowli na czele z pałacem w Wersalu uznawanym za najwspanialszą rezydencję królewską na której wzorowali się władcy wielu europejskich krajów budując swoje siedziby. Ludwik XIV zaprowadził we Francji system rządów zwany monarchią absolutną. Oznacza to że król rządzi państwem samodzielnie nie pytając o zdanie nikogo innego. Sam ustanawia prawa, dba o ich przestrzeganie i rozstrzyga najważniejsze sprawy sądowe. Jeśli ktoś nie zgadza się z jego zdaniem to lepiej aby się do tego nie przyznawał jeśli nie chce mieć poważnych problemów.

Napoleon Bonaparte swoje niezwykłe zdolności wojskowe udowodnił po raz pierwszy w czasie Rewolucji Francuskiej. W jej wyniku monarchia (czyli forma państwa w której rządzi nim monarcha np. król a po nim władze przejmuje jego syn, ewentualnie inny członek rodziny) została zastąpiona przez republikę (formę w której państwem rządzą osoby wybierane przez naród).
W kolejnych latach Napoleon odnosił sukcesy w walce z wojskami państw którym nowy porządek jaki zapanował we Francji się nie spodobał. Następnie sam przy pomocy zamachu stanu (czyli siłą) przejął władze we Francji mianując się Konsulem a jakiś czas później sam korodował się na cesarza. W trakcie swoich rządów prowadził liczne wojny które najczęściej kończyły się jego zwycięstwem i podporządkowaniem Francji kolejnych terenów. Przeprowadził tez wiele reform usprawniających działanie państwa i wprowadzających nowe reguły. Ostatecznie został pokonany przez koalicję, czyli grupę pomagających sobie nawzajem państw i zesłany na wygnanie na Wyspę św. Heleny.
Tyle o Francuzach którzy żyli kiedyś. A jak jest dzisiaj? Jacy są Francuzi? Są bardzo mili, ciepli, uprzejmi, a poza tym bardzo grzeczni i dobrze wychowani. Oczywiście jak wszędzie zdarzają się wyjątki ale przeciętny Francuz nie zostawi po sobie bałaganu, nie będzie przepychał się łokciami, z uśmiechem przepuści w drzwiach kobietę a nawet czasem położy własny płaszcz na mokrej ławce aby mogła usiąść. W porównaniu do innych narodów wydawali mi się jacyś poważniejsi, dojrzalsi.. Absolutnie nie znaczy to że są ponurakami o czym można się przekonać choćby oglądając komedie, ale nie w głowie im głośne krzyki, ochy, achy, entuzjastyczne reagowanie na każde słowo, niemądre żarty, narzucające się zaczepki. Francuzi są niezwykle przywiązani do swojej kultury i tradycji. Potrafią być bardzo nowocześni i tolerancyjni ale… Hamburger? Non, merci ale czy macie croissanta?. Angielski? Jasne, w szkole językowej, ale nie w każdym szyldzie na ulicy. Za to dla próbujących nieudolnie się z nimi dogadać po francusku potrafią być anielsko cierpliwi.



A co do tradycji. Tradycyjny strój francuskiej kobiety składa się z szerokiej, najczęściej jednokolorowej spódnicy, obcisłego gorsecika, fartuszka, chusty na ramiona i czepka. Stroje panów są dość różnorodne w zależności od regionu ale najczęściej są proste, bez zbyt wielu ozdobników i mają krawat i kapelusz.
Tradycyjnych francuskich tańców nie jest trudno się nauczyć. Tańczy się w parach lub po kole. Kroki są proste a melodie przygrywane na akordeonie łatwo wpadają w ucho. Wszyscy bawią się wspólnie.

Francuzi znani są w świecie ze swojej kuchni. W Polsce nazywamy ich ” żabojadami” i nie wszyscy są przekonani do żabich udek i zapiekanych ślimaków. Znacznie więcej zwolenników mają słodkie croissanty (rogaliki) i eklerki.

Kuchnia francuska to również doskonałe sery takie jak camembert, brie i roqueford a także zupa cebulowa, warzywne ratatouille i delikatne naleśniki.



Z czym jeszcze kojarzy się Francja?

Z grą w boule. Zasady gry nie są skomplikowane. Głównym celem jest rzucenie swoich kul jak najbliżej kuli-celu czyli tzw. „świnki” oraz wybicie kul przeciwnika które znalazły się bliżej „świnki” niż nasze.
Z lawendą. Późnym latem i wczesną jesienią pola w Prowansji – prowincji położonej na południowym wschodzie Francji przybierają piękny fioletowy kolor. Lawenda ma charakterystyczny zapach który na ludzi działa uspokajająco, odstrasza natomiast komary, mrówki i mole. Substancje zawarte w jej liściach mają dobroczynny wpływ na układ trawienny dzięki czemu znajduje zastosowanie również w medycynie i w kuchni. No i po prostu ładnie wygląda.


Z decoupage. Ta technika zdobnicza której głównym elementem jest przenoszenie na ozdabiany przedmiot wzorów ze specjalnych serwetek tak naprawdę pochodzi z Rosji. Francuzom jednak zawdzięczamy jej spopularyzowanie (czyli to u nich podpatrzyli ją inni). Najczęściej ozdabia się w ten sposób przedmioty z drewna lub szkła, ale można spotkać też decoupage na glinie a nawet styropianowych bombkach choinkowych.



I na koniec kilka klasyków francuskiej literatury i filmu które zapewne już znacie tylko może nie kojarzycie ich z Francją. Nie znacie? No to wszystko przed wami.
Dwa tysiące lat temu. Cała Galia, czyli ziemie leżące tam gdzie dziś leży Francja znajdują się pod panowaniem Rzymian pod wodzą Juliusza Cezara. Jedynie jedna mała wioska wciąż dzielnie opiera się potężnemu cesarzowi. Sekretem jej mieszkańców jest magiczny napój.. Tam właśnie mieszkają Asterix i Obelix.


Początek XVII wieku (około 400 lat temu). Do Paryża przybywa młody, dzielny i nieco lekkomyślny d’Artagnan marzący o wstąpieniu w szeregi muszkieterów – elitarnego oddziału gwardii królewskiej. Niemal od razu po przyjeździe nieopatrznie wdaje się w kłótnie aż z trzema członkami owej gwardii: Atosem, Portosem i Aramisem.
Nie wie, że niebawem zostanie ich najwierniejszym przyjacielem i razem z nimi wyruszy w niebezpieczną misję w czasie której będą musieli stawić czoła sprytnemu i posępnemu kardynałowi Richelieu aby uratować honor francuskiej królowej. Powieść „Trzej muszkieterowie” to jedna z najbardziej znanych dzieł Alexandra Dumasa w którego książkach autentyczne wydarzenia i postaci z historii Francji stanowią tło dla porywających przygód bohaterów. Na jej podstawie powstało wiele filmów, również animowanych. To właśnie stąd pochodzi hasło „Jeden za wszystkich – wszyscy za jednego”. Trzeba uważać aby nie pomylić Alexandra Dumasa z jego synem który nazywał się dokładnie tak samo jak on i również był znanym pisarzem.
Paryż w czasach Rewolucji Francuskiej. Surowy Sędzia Klaudiusz Frollo jest zmuszony przygarnąć malutkie cygańskie dziecko. Chłopiec o imieniu Quasimodo wyrasta na brzydkiego garbatego młodzieńca który jednak ma dobre i wrażliwe serce.

Ponieważ Frollo nie pozwala mu opuszczać katedry Notre Damme jego jedynymi przyjaciółmi są kamienne gargulce. Pewnego dnia jednak wbrew zakazowi wymyka się z katedry do miasta. Tam poznaje piękną Esmeraldę która przekonuje go że wygląd nie jest najważniejszy. Pierwowzorem filmu Disney „Dzwonnik z Notre Damme” była powieść Victora Hugo.

„Mały książę” uznawany jest z jedną z najpiękniejszych książek dla dzieci choć najwięcej mogą nauczyć się z niej dorośli. Po awaryjnym lądowaniu na dalekiej pustyni zdziwiony pilot spotyka małego jasnowłosego chłopca który okapuje się przybyszem z tajemniczej planety B-612.Chłopiec opowiada o osobach które poznał na podczas swoich wcześniejszych kosmicznych podróży, o przyjaźni z mądrym lisem i ukochanej róży którą zostawił na swojej malutkiej planecie i do której bardzo pragnie wrócić.
Od 1986 r. kiedy powstało „Było sobie „życie” minęło już ponad 20 lat. W medycynie to bardzo dużo czasu. Naukowcy dowiedzieli się wielu nowych, ciekawych rzeczy o ludzkim organizmie, napisano wiele książek i nakręcono wiele filmów o jego działaniu, również tych przeznaczonych dla dzieci. A pomimo to francuski serial wciąż nie ma sobie równych. Warto także obejrzeć inne serie z cyklu „Było sobie…”. Szczególnie te o wynalazcach i podróżnikach.
