Chiny

Chiny inaczej nazywane są Państwem Środka. Jest to związane z tym że dawni Chińczycy wierzyli że ich państwo znajduje się z samym centrum świata,

Na chińskiej fladze znajduje się pięć gwiazd. Największa odnosi się do stojącej na czele państwa Komunistycznej Partii Chin, a cztery mniejsze to cztery stany: rolnicy, żołnierze, inteligencja i burżuazja (drobni przedsiębiorcy).

Chińska cywilizacja jest jedną z najstarszych na świecie i liczy sobie kilka tysięcy lat. Wiele ważnych wynalazków znali już kilkaset lat wcześniej niż poznali je Europejczycy, zresztą w większość z nich właśnie z Chin przywędrowała do Europy. Dwa i pół tysiąca lat przed naszą erą Chińczycy posługiwali się już zegarem słonecznym, a pięćset lat później produkowali wielobarwne tkaniny jedwabne.

Jednym z najważniejszych wynalazków pochodzących ze starożytnych Chin jest papier. Chińczykom zawdzięczamy także wynalezienie pługu, (przez wiele stuleci podstawowego narzędzia do uprawy ziemi) oraz kompasu

Ruchomą czcionkę drukarską jako pierwszy w Europie opracował niemiecki złotnik Jan Gutenberg. W chinach była już jednak znana prawie czterysta lat przed jego urodzeniem. W tym samym czasie posługiwali się już materiałem wybuchowym w postaci prochu strzelniczego. Używali go jednak do celów jak najbardziej pokojowych takich jak fajerwerki. Dzięki Chińczykom mamy tez papier toaletowy i szczoteczkę do zębów, choć akurat te dwa wynalazki powstały o wiele później, kiedy w Europie kończyło się już średniowiecze.

I tym razem na tym kończymy wiadomości historyczne. A to dlatego że większości Polaków oprócz podstawowych wiadomości o Chinach starożytnych znane jest jeszcze tylko to co działo się tam przez ostatnie kilkadziesiąt lat a żeby to zrozumieć trzeba orientować się w różnych politycznych zawiłościach. To nie znaczy ze przez prawie dwa tysiące lat w Chinach nie działo się nic ciekawego. Po prostu poza studentami sinologii (nauka o Chinach) i ich nauczycielami niewielu ludzi u nas interesuje się tą tematyką.

Nie jest nam jednak obca chińska kultura której elementy można spotkać w bardzo wielu miejscach. Dlatego dobrze jest wiedzieć coś o chińskim sposobie myślenia choć jego zrozumienie nie jest to dla nas łatwe ponieważ to kraj bardzo od nas odległy.

Tradycyjnymi chińskimi systemami religijno-filozoficznymi są konfucjanizm i taoizm. W Chinach jest również wielu buddystów, ale buddyzm to trochę inna sprawa ponieważ pochodzi on z Indii i to z tamtą kulturą ma najwięcej wspólnego.

Każdy człowiek musi jednak sam dowiedzieć się co ma robić aby się do tego niebiańskiego spokoju zbliżyć. A uczyć się tego może patrząc na uczynki swoje i innych i skutki jakie one wywołują. Jest to trochę skomplikowane ponieważ dla każdego wygląda to trochę inaczej w zależności od tego jakie jest jego miejsce czyli kim jest dla innych.

Można to rozumieć jako dzień i noc, mężczyznę i kobietę, radość i smutek, aktywność (czyli robienie czegoś)i pasywność(czyli odpoczywanie). I jeszcze na wiele innych sposobów bo dla taoisty dosłownie wszystko jest jin albo jang. Bardzo ważne są przy tym te dwie kropki oznaczające że w każdym jin jest trochę jang i odwrotnie. Czyli nic nie jest do końca dobre ani złe, każda dziewczyna ma coś z chłopaka i na odwrót i dzięki temu się rozumieją. Ale najważniejsze jest żeby pomiędzy dwoma stronami mocy panowała równowaga, bo obie są jednakowo ważne i potrzebne. Jeśli jednej ze stron jest gdzieś za dużo wtedy dzieje się źle.

Poszczególne elementy równie nawzajem się hamują. Woda gasi ogień a ogień topi metal. Metalową siekierą ścina się drzewo, a ono wyjaławia ziemię. Ziemia natomiast mąci wodę.

A najważniejsze jest aby pomiędzy wszystkimi elementami panowała równowaga, niczego nie było za dużo ani za mało.

Zgadza się że trochę tego dużo ale zna to na pamięć każde chińskie dziecko. Na pięciu elementach opiera się w chińskiej tradycji wszystko od medycyny przez urządzanie domu aż po kuchnię. Jeśli na przykład komuś brakuje radości która związana jest z żywiołem ognia to powinien postarać się o coś związanego z drzewem które wspiera ogień. Może częściej chodzić do lasu, lub nosić przy sobie jakiś drewniany amulet albo ubierać się na zielono. A może je za dużo słonych rzeczy, bo smak słony związany jest z wodą która gasi ogień.

Aby wszystko się dobrze układało należy w miarę możliwości ustawić w odpowiednich miejscach rzeczy związane z odpowiednimi elementami. Na przykład jeśli ktoś chciałby się wzbogacić to w części pomieszczenia odpowiadającej dostatkowi której patronuje drzewo powinien postawić coś związanego z wspierającą drzewo wodą czyli coś zawierającego wodę, np akwarium, albo mającego kojarzony z wodą kształt fali albo kolor niebieski. Natomiast jeśli znajdzie się tam za dużo przedmiarów zrobionych z metalu, mających kojarzony z metalem kolor szary, żółty, srebrny lub złoty albo kształt okrągły to może to spowodować problemy z finansami. Inne części pomieszczenia są odpowiedzialna miedzy innymi za zdrowie, miłość, rodzinę, zdobywanie wiedzy i tak dalej. W uproszeniu chodzi o to żeby w danej części pokoju czy biura znalazły się rzeczy wspierające odpowiedni element a nie znalazły się te które go hamują. Zaplanowanie przestrzeni w ten sposób to naprawdę wciągająca łamigłówka logiczna. Czy działa nie wiem. Chińczycy uważają że tak.

W kuchni chińskiej raczej nie używa się mleka i wyrobów mlecznych. Zastępuje się je wyrobami z soi| mlekiem sojowym i tofu. Bliżej wybrzeży je się dużo ryb i owoców morza, w głębi lądu raczej wieprzowinę i drób. W północno zachodniej części kraju są miejsca gdzie dużo jest wyznawców Islamu i tam z kolei wieprzowina jest zabroniona. W większości regionów jednym z podstawowych składników jest ryż, ale są miejsca gdzie praktycznie wcale się go nie uprawia i również w kuchni zastępuje innymi zbożami.

Tradycyjna chińska kuchnia opiera się na zasadzie równowagi pięciu elementów. Do nich są przyporządkowane poszczególne smaki i składniki. Nie wiem na ile stosują się do tego chińskie restauracje w Polsce ale według zasad w każdym daniu powinny się znaleźć składniki symbolizujące każdy z elementów a smaki w całym posiłku powinny tak się komponować aby była pomiędzy nimi równowaga.

Teraz będzie o atrakcjach turystycznych. Oczywiście o wszystkich się nie da. Ale kilka tych najbardziej znanych. Zaczynamy od stolicy. A stolicą Chin jest starożytne miasto Pekin.

Góra Tianmen to atrakcja dla ludzi o mocnych nerwach. Właściwie nie jest wcale taka wysoka. Daleko jej do Rysów, nawet od Giewonta jest sporo niższa. Na szczyt można dostać się najdłuższą na świecie kolejką linową. Widoki podobno są fantastyczne, choć na pewno nie dla tych którzy maja lęk wysokości. Można tez wjechać autobusem ale wtedy trzeba przejechać drogą zwaną Tongtian, czyli Drogą Do Nieba która jest bardzo stroma a znajduje się na niej aż 99 ostrych zakrętów. Ta opcja dla wielu jest jeszcze bardziej przerażająca.

Na szczycie znajdują się dwa szlaki turystyczne przebiegające po kładkach zawieszonych bezpośrednio nad przepaścią. Dla tych którym to nie wystarczy przygotowano odcinki specjalne na których podłoga jest przeszklona. Trochę poniżej szczytu znajduje się jeszcze jedno miejsce bardzo chętnie odwiedzane przez turystów. To Brama Nieba czyli wysokie okno skalne do którego prowadzi 999 schodów I niespodzianka. Pomiędzy Bramą Nieba a szczytem wewnątrz góry wykuto tunel w którym kursują ruchome schody.

Co jeszcze kojarzy nam się z Chinami? Otóz….

Wiadomo jednak na pewno że w ich treningu najważniejsza jest medytacja i osiągnięcie odpowiedniego stanu ducha i umysłu. Tylko w ten sposób możliwe jest osiągnięcie odpowiedniego stopnia panowania nad ciałem aby wydobyć z niego możliwości które dla zwykłego człowieka nie są dostępne. W czasach waszych dziadków chińskie sztuki walki spopularyzowały na świecie filmy z udziałem Bruce Lee. Jeden z nich szczególnie rozsławił klasztor Shaolin będący jednym z ośrodków kung fu/wu shu.

W każdym razie kolejność byłą ostatecznie następująca: Szczur, Wół, Tygrys, Królik, Smok, Wąż, Koń, Koza, Małpa, Kogut, Pies, Świnia. Takie właśnie są znaki chińskiego horoskopu. Różni się on tym od najpopularniejszego u nas horoskopu rzymskiego że liczy się nie dzień i miesiąc ale rok urodzenia. Jeśli wiec wszystkie osoby w klasie urodziły się w tym samym roku to wszystkie mają ten sam znak zodiaku. No, prawie. Ponieważ, o czym było przed chwilą, chiński Nowy Rok wypada trochę później niż u nas i dlatego osoby urodzone w styczniu i na początku lutego prawdopodobnie należą jeszcze do znaku z poprzedniego roku. Dokładne daty panowania poszczególnych znaków tak samo jak przypisywane im cechy i wróżby na przyszłość można łatwo znaleźć w Internecie.